.

.

هر دمی چون نی، ازدل نالان، شكوه ها دارم
روی دل هر شب، تا سحرگاهان با خدا دارم
هر نفس آهیست، از دل خونین
لحظه های عمر بی سامان، میرود سنگین
اشك خون آلود من دامان، می كند رنگین

به سکوت سرد زمان
به خزان زرد زمان
نه زمان را درد کسی
نه کسی را درد زمان
بهار مردمی ها دی شد
زمان مهربانی طی شد
آه از این دم سردیها، خدایا
آه از این دم سردیها، خدایا

نه امیدی در دل من
که گشاید مشکل من
نه فروغ روی مهی
که فروزد محفل من
نه همزبان دردآگاهی
که ناله ای خرد با آهی
داد از این بی دردیها، خدایا
داد از این بی دردیها، خدایا

نه صفایی ز دمسازی به جام می
که گرد غم ز دل شوید
که بگویم راز پنهان
که چه دردی دارم بر جان
وای از این بی همرازی خدایا
وای از این بی همرازی خدایا

وه که به حسرت عمر گرامی سر شد
همچو شراره از دل آذر بر شد و خاکستر شد
یک نفس زد و هدر شد
یک نفس زد و هدر شد
روزگار من به سر شد

چنگی عشقم راه جنون زد
مردم چشمم جامه به خون زد ..یارا
دل نهم ز بی شکیبی
با فسون خود فریبی
چه فسون نافرجامی
به امید بی انجامی
وای از این افسون سازی، خدایا
وای از این افسون سازی، خدایا

هزاران سال است که آدم ها دل یکدیگر را می شکنند...

هزاران سال است که زمین پر می شود از تکه های بلورین...

و هزاران سال است که تو می بینی ، می دانی ، می فهمی و...می سازی !!!...

اگر قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه تموم خط های تلفن و تالارهای گفتگو و ایمیل ها اشغال میشه . پر میشه از كلمه های (( از اینكه رنجوندمت پشیمونم من رو ببخش یا تو را عاشقانه می پرستم یا مراقب خودت باش )) اما بین این همه پیام یكی از همه تكونده تره (( همیشه عاشقت بودم ولی هیچوقت بهت نگفتم )) پس عشق و محبت را تقدیم آنكه دوستش داریم كنیم شاید فردایی دگر هرگز نباشد.بیا تصور کنیم که 24 ساعت بیشتر مهلت نداریم و فردا در همین ساعت باید بار و بـنـه رو ببندیم و مسافر سفر آخرت بشیم... توی این 24 ساعت چیکار میکنی؟ هیچ فکر کردی چقدر کار ناتموم داری که باید تمومشون کنی؟

احتمالا فکـر میکنی که چقدر آدم ها هستن که باید ازشون حلالیت بطلبی... چقدر به این و اون بدهکاری و یـا از چه کسانی باید عـذرخواهی کنی و شایدم بـا چنـد نـفـر که قهری باید آشتی کنی... تازه بعد از همه اینا باید یکی یکی با همه خداحافظی کنی.. فـکـر میکنی مـوقـع خـداحـافـظـی بـا دوسـت و فـامیـل و آشـنـا چـی بهشـون میگی؟... هیچ فکر کردی چقدر آدمها هستند که تـو هیـچ وقت فرصـت نکـردی احـسـاس واقعی خودتو نسبت به اونا بهشون بگی؟...

هیچ فکر کردی چقدرها هستن که دوستشون داشتی و هیچ وقت بهشون نگفتی که دوستشون داری؟

هیـچ فکـر کـردی چند نـفـر هستند که همیشه دلت میخواسته بهشون بگی که چقدر برات مهم هستن و تا حالا اینو بهشون نگفتی یا نخواستی که بگی؟! هیچ فکر کردی چقدرها بودن که تو یه لحظات خاصی منتظر بودن از تو یه جمله قشنگ بشنون و تو ناامیدشون کردی و مهر خودت رو از اونا دریغ کردی؟

هیـچ تصـور کـردی چقـدر حـرف نگفتـه داری که دلت میخواسته به آدمای اطرافت بزنی ولـی هـر دفعه به هـر دلیلی از این کـار امتناع کـردی؟ شاید هیچوقـت فرصتش پـیـش نیومده یا شایدم هردفعه دنبال فرصت مناسب تری بودی.

ممکنه مـن کـه دارم مینویسم یـا تـو کـه داری میخونی 1 ساعـت دیگه... نه... 1 دقیقه دیگه... دیگه نباشیـم... اونـوقت دیـگـه هیـچ وقـت فرصـت نمیکنیم کـه حـرف دلمون رو بزنیم... مگه چند نفر هستن که میدونن کی میمیرن که بخوان فرصت کنن ان حرفا رو بزنن؟

بـیـا فـرصـت رو از دسـت نـدیـم... همین الان گوشی تلفن رو بردار و به اونایی که برات

مهم هستند زنگ بزن و بگو که دوستشون داری... به همین سـادگـی... بگو: همیشه

دلـم میخواسته ایـنـو بـدونـی کـه بـرام خیلی مهم هستی و من چقدر دوستت دارم...

بهشون زنگ بزن... sms بده... برو ببینشون...

ممکنه دیگه فردایی برای ابراز احساسات نباشه...

چه خوبه كه همیشه یه جوری زندگی کنیم که یـک دقیقه بـعـد از خـودمون و کـاری که کردیم یا

نکردیم پشیمون نباشیم...

باور کن یک دقیقه دیگه خیلی دیره...

خیلی دیر...

.

.

.

.

دلت را به کسی بسپار که لیاقتش را داشته باشد

.

نگاهت را به کسی بدوز که قلبش برای تو بتپد

.

چشمانت را با نگاه کسی آشنا کن که زندگی را درک کند

.

سرت را روی شانه های کسی بگذار که از صدای تپش های قلبت تو را بشناسد

.

آرامش نگاهت را به قلبی پیوند بزن که بی ریاترین باشد

.

لبخندت را نثار کسی کن که دل به زمین نداده باشد

.

رویاهایت را با چهره کسی تصور کن که زیبایی را احساس کند

.

چشم به راه کسی باش که تو را انتظار کشیده باشد

.

عاشق باش اما عاشق کسی که تک تک سلول هایش تقدس عشق را درک کنند

آره....  اینه زندگیه من و تو...... یادت باشه دیگه تو لحظه تحویل سال بی جهت زمزمه نکنیم: حول حالنا الی احسن حال.... 

چون خودتون می دونید قرار نیست هیچ " حول حالنا"یی اتفاق بیفته،

درست مثل سال های قبل!